เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ณ โถงหรงชิ่งถัง
บนใบหน้าของเจี่ยหมู่ไม่มีรอยยิ้มหลงเหลืออยู่อีกแล้ว เมื่อครู่นี้นางยังนึกว่าหนานอันไท่เฟยและพระชายาซื่อจื่อตงผิงเพียงแค่มาขอร้อง หวังจะให้นางช่วยพูดขอความเห็นใจต่อหน้าเจี่ยจิ่ง
คิดไม่ถึงว่าวาจาต่อจากนั้นกลับแฝงเข็มซ่อนไว้ในปุยฝ้าย คล้ายจะตำหนิและแฝงไว้ด้วยการประชดประชันเหน็บแนม
สิ่งนี้ทำให้นางรู้สึกไม่สบอารมณ์อยู่บ้าง หลานชายคนที่สามแม้จะสารเลวเพียงใด อย่างไรก็เป็นคนในครอบครัวตนเอง นางด่าว่าย่อมได้ แต่คนนอกก้าวพ้นธรณีประตูเข้ามาพูดจากระแนะกระแหน นั่นย่อมถือว่าไร้มารยาทแล้ว!
ต้องยอมรับว่า นี่คือความแตกต่างระหว่างเจี่ยหมู่กับหวังฟูเหริน แม้ทั้งสองคนต่างก็มีข้อเสียตรงที่มองเจี่ยเป่าอวี้เป็นดั่งแก้วตาดวงใจเหมือนกัน แต่จุดยืนในฐานะคนตระกูลเจี่ยของเจี่ยหมู่นั้นมั่นคงยิ่ง มีจิตสำนึกที่ยึดถือ 'ประโยชน์ของตระกูลเจี่ยเป็นศูนย์กลาง' อย่างชัดเจน