เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย เจี่ยจิ่งสัมผัสได้เลาๆ ว่าเหตุที่จักรพรรดิเจิ่งเซิ่งทรงมีความเปลี่ยนแปลงเช่นนี้ อาจเป็นเพราะหลังจากทรงเห็นต้าฮั่นล่มสลายสิ้นชาติในความฝัน
ยิ่งตอกย้ำความรู้สึกวิกฤตและความเร่งด่วนในพระทัยให้ลึกซึ้งขึ้น จนกระทั่งสูญเสียความไว้วางใจขั้นพื้นฐานระหว่างกษัตริย์กับขุนนางต่อเหล่าขุนนางฝ่ายบุ๋นและฝ่ายบู๊ส่วนใหญ่ เว้นแต่ตัวเขาไปแล้ว...
เมื่อคิดแล้ว เจี่ยจิ่งจึงกล่าวอย่างเคร่งขรึมว่า
"มีพระดำรัสนี้ของฝ่าบาท ในใจกระหม่อมก็มีความมั่นใจแล้วพ่ะย่ะค่ะ เดิมทีกระหม่อมยังกังวลว่าการปฏิรูปกองทัพจะเกี่ยวพันกว้างขวางเกินไป หากเกิดความวุ่นวายขึ้นจะทำให้ฝ่าบาททรงลำบากพระทัย"
"ยามนี้ดูแล้ว กลับเป็นกระหม่อมที่คิดมากไปเอง ฝ่าบาทสมแล้วที่เป็นกษัตริย์ผู้ฟื้นฟูแผ่นดิน กษัตริย์ผู้ทรงธรรมดั่งเหยาซุ่น ทรงมองการณ์ได้ทะลุปรุโปร่งยิ่งกว่ากระหม่อม และเด็ดเดี่ยวกล้าตัดสินพระทัยยิ่งกว่ากระหม่อมเสียอีก"
จักรพรรดิเจิ่งเซิ่งทรงยิ้ม สายพระเนตรลึกล้ำ ตรัสคล้ายมีความหมายแฝงว่า