เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ในพระตำหนักเฉียนชิง จักรพรรดิเจิ่งเซิ่งทรงแบ่งอาหารที่โจวฮองเฮานำมาถวายออกมาครึ่งหนึ่ง พลางพึมพำกับพระองค์เองว่า
"จื่อเจี้ยเข้าร่วมการประชุมขุนนางเนิ่นนานถึงเพียงนี้คงจะหิวแล้วเช่นกัน ประจวบเหมาะพอดีที่จะได้มากินสักหน่อยพร้อมกับเจิ้น!"
"เมื่อคืนเขาก็กรากตรำมาทั้งคืนมิได้นอน ลำบากเช่นนี้อยู่เรื่อย ในใจเจิ้นก็กังวลอยู่บ้างว่าร่างกายของเขาจะทนรับไหวหรือไม่!"
มิอาจไม่กล่าวว่า แท้จริงแล้วมิใช่เพียงเจี่ยจิ่งที่เป็นห่วงพระวรกายของจักรพรรดิเจิ่งเซิ่ง จักรพรรดิเจิ่งเซิ่งเองก็ทรงห่วงใยร่างกายของเจี่ยจิ่งเป็นอย่างยิ่งเช่นกัน
ตั้งแต่โบราณกาลมา มิเคยขาดแคลนขุนนางผู้มีความชอบโดดเด่นแต่กลับอายุสั้นลาโลกไปแต่เยาว์วัย คนเหล่านั้นแม้จะเปล่งประกายเจิดจรัสสะกดสายตาในห้วงชีวิตอันจำกัด แต่ก็เป็นดั่งดาวตกที่วูบดับไปในชั่วพริบตา!
ในอดีตจักรพรรดิเจิ่งเซิ่งก็มีความกังวลชั้นนี้อยู่ในพระทัย และหลังผ่านพ้นคดีลอบสังหารเมื่อวาน ยิ่งขยายความกังวลนี้ของพระองค์ออกไปอย่างไร้ขีดจำกัด!