กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
จักรพรรดิเจิ่งเซิ่งมิได้ทรงสนพระทัยสยงชื่อหลวี่อีกต่อไป หากแต่หันไปตรัสถามหลี่กวางตี้เสนาบดีแห่งศาลาว่าการเก๋อที่อยู่ด้านข้างว่า
"ขุนนางหลี่ ความเห็นของเจ้าเล่าว่าอย่างไร?"
เมื่อได้ยินเสียงเรียกของจักรพรรดิเจิ่งเซิ่ง หลี่กวางตี้ก็มีสีหน้าเคร่งขรึมขึ้นทันที เขาก้าวออกจากแถว ชำเลืองมองเจี่ยจิ่งแวบหนึ่ง ประสานมือแล้วกราบทูลว่า
"ฝ่าบาท! กระหม่อมเห็นว่าสิ่งที่ท่านจางเก๋อเหล่าและร้อยขุนนางกล่าวมาล้วนมีเหตุผล แต่ต่างก็ยังมิได้ครอบคลุมเหตุผลทั้งหมด"
"สิ่งที่ท่านจางเก๋อเหล่ากล่าวมา กาลกลียุคต้องใช้กฎหมายหนัก พึงใช้การลงทัณฑ์อันเด็ดขาดเพื่อข่มขวัญคนชั่ว สิ่งที่ร้อยขุนนางกล่าวมา การปกครองโดยธรรมย่อมเน้นความโอบอ้อมอารีประนีประนอม สมควรใช้พระกรุณาธิคุณซื้อใจผู้คน"