เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ภายในโถงหรงชิ่งถัง
เพราะคำพูดของสิงฟูเหริน ใบหน้าของเซวียอี๋มาจึงร้อนผ่าวและรู้สึกสะท้อนใจเช่นกัน เมื่อเอ่ยถึงเรื่องคิดถึงแต่ตระกูลเดิมและคิดแต่จะยกบุตรสาวแต่งออกไป ดูเหมือนตนเองก็เป็นเช่นนั้น
ทว่าตนเองที่เป็นสตรีม่าย หากไม่พึ่งพาตระกูลเดิมและการแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์ แล้วจะคิดสิ่งใดได้อีกเล่า
ในเวลานี้ เมื่อมองดูเงาร่างอันเด็ดเดี่ยวเย็นชาเบื้องบนโถง สบตาอยู่ครู่หนึ่ง ใบหน้าขาวผ่องของเซวียอี๋มาก็ปรากฏแววโศกสลดระคนหดหู่ ทอดถอนใจยาวพลางกล่าวว่า
"ลุงของผานเอ๋อร์ในคราวนี้ต้องเผชิญเคราะห์กรรมใหญ่หลวงเข้าแล้วจริงๆ..."
อย่างไรเสียก็เป็นพี่ชายแท้ๆ ในที่นี้นอกจากหวังฟูเหรินแล้ว เซวียอี๋มาย่อมเป็นผู้ที่เป็นห่วงความปลอดภัยของหวังจื่อเถิงที่สุด!
เจี่ยจิ่งกล่าวอย่างไร้อารมณ์ว่า
"ขุนนางขึ้นลงในธารา ลาภยศเคราะห์ภัยยากคาดเดา ทำใจให้สบายเถอะขอรับ!"
จากนั้นจึงหันไปกล่าวกับจูซื่อว่า