เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
จูซื่อ ภรรยาของหวังจื่อเถิงที่อยู่ด้านข้างเห็นเจี่ยหมู่มีท่าทางวิตกกังวลเช่นนี้ สายตาก็ไหวระริก ทบทวนถ้อยคำที่เตรียมไว้ในใจ ก่อนจะเอ่ยปลอบประโลมว่า
"ท่านผู้เฒ่าก็มิต้องกังวลเกินไปเจ้าค่ะ ตระกูลของพวกเราถือกำเนิดจากสายขุนนางฝ่ายบู๊ ได้เสพสุขกับ... ความมั่งคั่งร่ำรวยเช่นนี้ ก็ย่อมต้องแบกรับความเสี่ยงมากกว่าครอบครัวธรรมดาสามัญอยู่บ้างเป็นธรรมดา"
"อย่าว่าแต่เจิ่งกั๋วกงผู้เป็นขุนนางเสาหลักคนสำคัญของราชสำนักเลยเจ้าค่ะ แม้แต่นายท่านของบ้านข้าเมื่อไม่กี่เดือนก่อน มิใช่เพราะทุ่ม... ทุ่มเทแรงกายแรงใจทำงานเพื่อบ้านเมือง จัดระเบียบกองทัพรักษาพระนครอย่างเข้มงวด จนไปล่วงเกินผู้คนมากเกินไป จนเกิดเหตุทหารก่อความไม่สงบ จนต้องถูกปลดออกจากตำแหน่งหรอกหรือเจ้าคะ?"
"ท่านผู้เฒ่า... ก็เคยผ่านโลกมามาก ย่อมต้องรู้ว่า ยามที่คนรุ่นเก่าก่อนยังอยู่ ปีใดตระกูลใดบ้างที่ไม่เกิดเรื่องเกิดราวขึ้นมา?"