เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อเจี่ยจิ่งกล่าวว่าเรื่องกฎหมายทหารสิ้นสุดลงแล้ว เส้นประสาทที่ตึงเครียดของเหล่านายทหารในที่นั้นก็ผ่อนคลายลงไปมาก
ครั้นได้ยินเจี่ยจิ่งสั่งการให้ปิดค่ายฝึกซ้อม แม้จะยังไม่ค่อยเข้าใจความนัย แต่ทุกคนต่างก็ขานรับพร้อมเพรียงว่า
"พวกแม่ทัพผู้น้อยขอน้อมรับปฏิบัติตามคำสั่งของท่านแม่ทัพใหญ่อย่างเคร่งครัดขอรับ!"
"เอาล่ะ! เลิกแถว! แยกย้ายกันไปได้!" เจี่ยจิ่งโบกมือ
ในชั่วพริบตานั้น เหล่านายทหารต่างทยอยถอยออกจากห้องอย่างเป็นระเบียบด้วยความรู้สึกราวกับรอดตายมาได้อย่างหวุดหวิด ภายในโรงบัญชาการเหลือเพียงแม่ทัพคุมค่ายสิบกว่าคน และยังมีเซี่ยจิงที่ถูกปลดจากตำแหน่งแม่ทัพค่ายอยู่อีกคนหนึ่ง
เจี่ยจิ่งหยิบหนังสือราชการฉบับหนึ่งออกมาจากโต๊ะบัญชาการ ใคร่ครวญชั่วครู่ก่อนจะส่งให้หม่ากั๋วเฉิง กล่าวว่า
"กั๋วเฉิง วันนี้แม้เปิ่นกงจะลงโทษคนไปบางส่วน แต่กำลังพลสิบแปดหมื่นนายของสิบสองค่ายทหารหลวงนี้ หากต้องการตั้งกฎหมายทหารและระเบียบแบบแผนให้มั่นคงได้อย่างแท้จริง ยังต้องอาศัยระบบในการควบคุม!"