เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 127 ชาติหน้าก็หัดลืมตาดูโลกให้ดี ๆ
จู้จินเซียวมองดูละครฉากตลกขบขันที่ไร้สาระตรงหน้า แววตาของเธอฉายแววเบื่อหน่าย
“เหอะ กลุ่มขยะเปียกพวกนี้”
เธอหยิบมันฝรั่งทอดแผ่นหนึ่งเข้าปาก “ระบบ คนพวกนี้มีค่าความหวั่นไหวเท่าไหร่?”
[โฮสต์ จากการตรวจสอบ ค่าความหวั่นไหวของกลุ่มผู้ชายคุณภาพต่ำเหล่านี้เจือปนไปด้วยสิ่งสกปรกจำนวนมาก จัดเป็นพลังงานชั้นต่ำ ระบบปฏิเสธการรีไซเคิล และแนะนำให้โฮสต์รีบจัดการทิ้งโดยเร็ว เพื่อไม่ให้เป็นการก่อมลพิษต่อสิ่งแวดล้อม]
“นั่นสินะ”
จู้จินเซียวตบเศษขนมบนมือเบา ๆ สายตาของเธอกวาดผ่านกลุ่มชายหื่นกามที่กำลังตะลุมบอนกันอยู่ ไปหยุดอยู่ที่กู้เหยียนเฉินซึ่งมีใบหน้าซีดเผือดอยู่รั้งท้าย
เธอขยับมุมปาก เผยให้เห็นรอยยิ้มที่ดูร้ายกาจ
“ประธานกู้ ดูเหมือนว่าความนิยมในตัวคุณจะไม่ค่อยดีเท่าไหร่นะ”