กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 121 ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะเป็นชาเขียวแบบนี้
เมื่อเสิ่นซื่อและเจียงเช่อถือไม้กวาดที่เต็มไปด้วยดินดำกลับเข้ามาในห้องนั่งเล่น พวกเขาก็เกือบจะคิดว่าตัวเองเดินเข้าผิดฉาก
โต๊ะอาหารที่เดิมเป็นสไตล์มินิมอลเรียบง่ายเย็นชา บัดนี้ถูกปูทับด้วยผ้าปูโต๊ะงานปักซูโจวที่ปักลวดลายเมฆสีทองเข้ม
แสงจากโคมระย้าคริสตัลหักเหลงบนชุดเครื่องกระเบื้องกระดูกที่วางอยู่กลางโต๊ะ เกิดเป็นประกายเงางามที่ดูอบอุ่นและนุ่มนวล
แต่ทั้งหมดนี้ไม่ใช่ประเด็นสำคัญ ประเด็นคืออาหารที่วางอยู่บนโต๊ะต่างหาก
นั่นคือ “พระกระยาหารหลวง” ที่แม้แต่ก่อนโลกหลังล่มสลายก็เพียงพอที่จะทำให้ทุกคนน้ำลายสอ
ตรงกลางคือโถตุ๋นหยกขาว ฝายังไม่ทันเปิด กลิ่นหอมก็ลอยออกมาอย่างไม่อาจควบคุมได้