เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 119 พี่ชายใจร้ายจัง ไม่เหมือนฉันที่ห่วงใยแต่นายท่าน
รัศมีแสงสีชมพูที่มาพร้อมกับกลิ่นหอมฟุ้งกระจายเต็มห้องนอนหลักสุดหรูในพริบตา นั่นไม่ใช่กลิ่นของน้ำหอมราคาถูก แต่เป็นกลิ่นหอมละมุนที่ผสมผสานระหว่างมิ้นต์เขตหนาว, ฟีโรโมนกระตุ้นอารมณ์ และกลิ่นของ……แคทนิปเล็กน้อย
เส้นประสาทของเสิ่นซื่อที่เดิมทีหงุดหงิดเพราะโดนเจียงเช่อเยาะเย้ยเรื่อง“ขนาด” ในเสี้ยววินาทีที่ได้กลิ่นนี้ กลับรู้สึกราวกับสัตว์ป่าที่ถูกนักล่าบางอย่างล็อกเป้า แผ่นหลังโก่งโค้ง และในลำคอเปล่งเสียงคำรามต่ำออกมา
ส่วนเจียงเช่อกระถอยหลังไปครึ่งก้าวตามสัญชาตญาณ พยายามวิเคราะห์คลื่นพลังงานที่ไม่ได้บันทึกไว้ในตารางธาตุนี้
แสงสว่างจางลง
บนพื้นกระเบื้องหินอ่อนที่เดิมว่างเปล่า ตอนนี้มีร่างหนึ่งลอยเคว้งอยู่กลางอากาศ
นั่นคือ“เด็กหนุ่ม” ที่งดงามจนถึงขั้นยั่วเย้า