กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 105: กระบองดาวตกมนุษย์
“ไม่เอา” เสิ่นซื่อปล่อยมือแล้วพลิกตัวหันหลังให้จู้จินเซียวอย่างแง่งอน “สกปรก เหม็น ไม่อยากแตะ”
“หืม?”
จู้จินเซียวหรี่ตาลงเล็กน้อย นิ้วมือลูบไล้ไปบนอักขระรูนบนปลอกคอเบาๆ
คลื่นจิตที่มองไม่เห็นสายหนึ่งส่งผ่านไปตามการเชื่อมโยงในทันที
ความรู้สึกถูกกดทับอย่างสมบูรณ์แบบที่จิตวิญญาณถูกควบคุม ความเป็นความตายขึ้นอยู่กับความคิดเพียงชั่ววูบ ทำให้ร่างกายของเสิ่นซื่อสั่นสะท้านโดยสัญชาตญาณ นั่นคือความหวาดกลัวที่ฝังลึกอยู่ในยีน และยังเป็น... ความรู้สึกซ่านสยิวที่ฝังลึกอยู่ในกระดูก
เขาดีดตัวลุกขึ้นนั่ง หางตาแดงก่ำ สายตาที่มองจู้จินเซียวทั้งดุดันและลุ่มหลง
“ไปก็ได้”