เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 99 การออกกำลังกายย่อยอาหารหลังมื้อเย็น
“แค่ก แค่ก แค่ก……”
ควันหนาทึบม้วนตัวเป็นกลุ่มก้อน ผสมกับความเผ็ดร้อนของพริกป่นอุตสาหกรรม กำลังอาละวาดอย่างบ้าคลั่งอยู่ในทางเดินที่แคบและยาว
หลินหยวนใช้ผ้าขนหนูชุบน้ำปิดจมูก เขาถูกควันจนน้ำตาไหลพราก แต่ความตื่นเต้นในแววตาของเขากลับยิ่งทวีความบ้าคลั่ง เขาจ้องมองประตูนิรภัยที่ปิดสนิทบานนั้นเขม็ง ราวกับว่าได้มองทะลุบานประตูเข้าไปเห็นสภาพอันน่าสมเพชของหญิงสาวผู้ถือดีคนนั้นที่กำลังคุกเข่าอ้อนวอนขอชีวิตอยู่ภายใน
“พี่หยวนครับ ทำไมไม่มีเสียงอะไรเลยล่ะ?” ลูกน้องข้างกายไอจนตัวโยนราวกับคนเป็นวัณโรค สีหน้าเต็มไปด้วยความสงสัย “ต่อให้กลั้นหายใจ ก็ต้องขาดใจตายไปแล้วไม่ใช่เหรอครับ?”
หลินหยวนขมวดคิ้วแน่น ลางสังหรณ์ใจที่ไม่ดีในอกเริ่มรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ