กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 96: การเป็นสุนัขนั้นแท้จริงแล้วค่อนข้างดีทีเดียว
จู้จินเซียวมีสีหน้าเรียบเฉย ปลายนิ้วแตะลงบนความว่างเปล่าเบา ๆ
อากาศที่เดิมทีเต็มไปด้วยฝุ่นละอองและกลิ่นเน่าเหม็นราวกับผิวน้ำที่ถูกโยนหินลงไป สั่นสะเทือนอย่างรุนแรงจนเกิดระลอกคลื่นโปร่งใส จากนั้นประตูมิติที่แผ่แสงสีขาวนวลและไอเย็นจากระบบควบคุมอุณหภูมิก็ค่อย ๆ เปิดออกในโถงทางเดินที่พังทลาย
แม้เจียงเช่อจะเตรียมใจไว้ล่วงหน้าแล้ว แต่เมื่ออากาศที่ผ่านการกรองมาอย่างดีและมีประจุลบปะทะเข้ากับใบหน้า นิ้วมือที่สูงเพรียวของเขาก็ยังอดไม่ได้ที่จะสั่นไหวเล็กน้อย
นี่มันไม่เป็นวิทยาศาสตร์
แต่นี่คือจู้จินเซียว
ยังไม่ทันที่เจียงเช่อจะวิเคราะห์ส่วนประกอบของอากาศเสร็จ ร่างสีดำร่างหนึ่งก็พุ่งออกไปราวกับสายฟ้า