เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 60 อย่าสำคัญตัวผิดไปนักเลย
จู้จินเซียวไม่ได้หันกลับไปมอง เธอเปิดไฟฉาย ลำแสงพุ่งทะลุความมืดมิดของทางเดินใต้ดิน
“ตามมาให้ทัน” เธอเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชาดั่งน้ำแข็ง ฝีเท้าก้าวฉับไวโดยไม่หยุดพักแม้แต่น้อย
เบื้องหลังมีเสียงฝีเท้าที่ค่อนข้างสะเปะสะปะตามมา มันดูเลื่อนลอยและลังเล ไม่เหลือจังหวะที่แม่นยำเหมือนตอนที่มาถึงเลยแม้แต่นิดเดียว
ทั้งสองเดินเรียงหนึ่งเข้าไปในบันไดหนีไฟที่มุ่งสู่ลานจอดรถใต้ดิน
ช่องบันไดนั้นแคบและคับแคบ ทำให้เกิดเสียงสะท้อนที่รุนแรง
นอกจากเสียงฝีเท้าแล้ว จู้จินเซียวสามารถได้ยินเสียงลมหายใจที่ค่อนข้างหอบถี่ของเจียงเช่อได้อย่างชัดเจน
มือขวาของเขาเผลอแตะไปที่หลังคอของตัวเองโดยสัญชาตญาณ
สูงขึ้นไปอีกนิด นั่นควรจะเป็นตำแหน่งหลอดเลือดแดงคอที่ถูกสิ่งกลายพันธุ์ตัวนั้นฉีกกระชากจนขาด