กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 57: ที่ฉันมองว่าเข้าตา นั่นแหละคือมาตรฐาน
เสิ่นซื่อไม่เกรงใจนั่งลงแล้วเริ่มกินทันที ปากเคี้ยวตุ้ยๆ ถึงท่าทางจะดูรีบร้อน แต่ก็ยังแฝงความสง่างามแบบคุณชาย ซึ่งดูไม่น่าเกลียดเลย
เจียงเช่อนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ในที่สุดก็เลื่อนเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามจู้จินเซียวออกมาแล้วนั่งลง
เขาหยิบชามและตะเกียบที่สะอาดขึ้นมา คีบปลาดิบชิ้นหนึ่งเข้าปากด้วยท่าทางสุภาพ
เนื้อปลาละลายในปาก รสชาติหวานสดชื่นระเบิดขึ้นบนปุ่มรับรส เตือนให้เขารู้ว่าทั้งหมดนี้เป็นเรื่องจริง
【ติ๊ง! ตรวจพบเป้าหมาย[เสิ่นซื่อ]เกิด “ความรู้สึกมีความสุขอย่างรุนแรง” และ “ความพึงพอใจที่ได้รับการป้อนอาหาร” ค่าความหวั่นไหว+20!】