กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 43 เมื่อส่งถึงที่แล้ว งั้นฉันก็จะไม่เกรงใจล่ะนะ
ในความมืด เสียงของจู้จินเซียวทั้งเกียจคร้านและอันตราย
“ตรวจเหรอ?”
เสิ่นซื่อมึนงงไปหมด
น้ำหนักตัวของจู้จินเซียวไม่ได้หนักเลย แต่แรงกดที่ส่งลงมาจากด้านบนกลับเหมือนภูเขา กดทับจนเขาหายใจไม่ออก
“ผม… ผมเปล่า…” น้ำตาของเสิ่นซื่อร่วงหล่นหนักกว่าเดิม ความกล้าหาญเล็กๆ น้อยๆ ที่แอลกอฮอล์มอบให้ถูกบดขยี้จนแหลละเอียด เหลือเพียงความตื่นตกใจดั้งเดิมที่สุด “พี่สาว ผมผิดไปแล้ว ผมแค่อยากอยู่กับพี่… ผมจะไปเดี๋ยวนี้แหละ…”
“จะไปเหรอ?” จู้จินเซียวยิ้มแค่นๆ แรงที่บีบข้อมือของเขาเพิ่มน้ำหนักขึ้นอีกหน่อย “ใครอนุญาตให้เธอไป?”