เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 35 ยิ่งแข่งขันกันรุนแรง อาหารการกินก็ยิ่งอุดมสมบูรณ์
“ไปกันเถอะ”
จู้จินเซียวเอวาจาน้อยแต่ได้ใจความ สั่งให้พวกเขานำของปันส่วนที่มีประโยชน์ติดตัวไปด้วย ก่อนจะหันหลังเดินกลับลงไปชั้นล่าง
แม้ของปันส่วนในซูเปอร์มาร์เก็ตจะมีมาก แต่กลับเปิดโล่งทุกด้าน แน่นอนว่าจะต้องมีคนอื่นมาหาของปันส่วนที่นี่อีก พอถึงเวลากลางคืนที่นี่ก็จะกลายเป็นเป้านิ่ง
เมื่อเทียบกันแล้ว อาคารหมายเลขเจ็ดถึงจะทรุดโทรมแต่นั่นก็เป็นถิ่นของเธอ แถมยังผ่านการ“เคลียร์” จากพวกของอวี๋เหรินมาแล้ว จึงปลอดภัยในระดับหนึ่ง
เส้นทางขากลับยังคงเป็นอุโมงค์ตรวจซ่อมใต้ดิน
แสงไฟสลัว ในอากาศตลบอบอวลไปด้วยกลิ่นอับและกลิ่นสนิม
เจียงเช่อถือไฟฉายเดินอยู่ตรงกลาง ส่วนเสิ่นซื่อก้าวตามติดชายเสื้อของเขาไม่ปล่อย อ้างเหตุผลสวยหรูว่าเป็นการ“ปกป้องแบบแนบชิด” แต่ความจริงแล้วเอาเจียงเช่อมาเป็นโล่กันภัย