กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 33 แม้แต่เฝ้ายามก็ยังแข่งกันได้
การนอนครั้งนี้ จู้จินเซียวหลับลึกจนไม่รู้วันรู้คืน กระทั่งฝันสักเรื่องก็ไม่มี
นับตั้งแต่โลกหลังล่มสลายปะทุขึ้น นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้นอนหลับสบายขนาดนี้
แต่สำหรับบางคน คืนนี้ถูกกำหนดไว้แล้วว่าต้องไร้ซึ่งการหลับใหล
ตีสาม
ในโซนพักผ่อนชั้นสามของซูเปอร์มาร์เก็ต อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นดินปืนเข้มข้น
เสิ่นซื่อกอดตุ๊กตาหมีเท็ดดี้สกปรกมอมแมมตัวนั้น นั่งขัดสมาธิอยู่ข้างจู้จินเซียว ดวงตากลมชื้นแฉะราวกับลูกกวางที่มักมองเธออยู่เสมอ ตอนนี้กลับจ้องลู่หยุนเซินที่กำลังวิดพื้นอยู่ไม่ไกลอย่างมืดหม่น
“หยุดหอบได้ไหม?”
เสิ่นซื่อลดเสียงต่ำลง “เหมือนสุนัขตัวผู้กำลังติดสัดเลย เสียงดังจนพี่จินเซียวหลับไม่สบาย”