กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 24 มีแต่คนตายเท่านั้นที่ไม่ก่อปัญหา
ทางเดินชั้นห้าเงียบสงัด อวี๋เหรินหยุดฝีเท้าลง
ประตูหอพักห้อง 505 แง้มอยู่ เผยร่องกว้างสองนิ้ว ทำให้มองสถานการณ์ข้างในไม่ชัดเจน
“พี่เหริน?” ชายผมทองด้านหลังเอ่ยเรียกเสียงเบา มือกำท่อสเตนเลสที่ถอดออกมาจากด้ามไม้ถูพื้นแน่น
อวี๋เหรินยกมือขึ้น ส่งสัญญาณให้เงียบ
ทุกอย่างราบรื่นเกินไป
การกำจัดซอมบี้ที่ชั้นล่างไม่ได้ง่ายนัก แต่ชั้นห้านี้แม้จะมีศพนอนระเกะระกะอยู่ทั่ว กลับเงียบสงบอย่างผิดปกติ
อวี๋เหรินจ้องร่องประตูนั้น เขาคลุกคลีอยู่ในวงการมาหลายปี สัญชาตญาณช่วยชีวิตเขาไว้หลายครั้ง หลังประตูบานนี้ไม่ได้มีแกะอ้วนรอถูกเชือดอยู่ แต่ดูคล้ายมีปากขนาดใหญ่กำลังอ้ารอมากกว่า
“แก” อวี๋เหรินพยักคางไปทางชายผมทอง “เข้าไปดู”