กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 16 ชาติหน้าอย่าลืมคืนห้าร้อยหยวน
จู้จินเซียวไม่ใช่แม่พระ
แต่การเก็บเสียงของตึกนี้ก็แย่พอ ๆ กัน ถ้าปล่อยให้เขาร้องโหยหวนเหมือนผีร้องแบบนี้ต่อไป ไม่ถึงสิบนาที ชั้นหกคงกลายเป็นภัตตาคารบุฟเฟต์ของซอมบี้
ถึงตอนนั้น ต่อให้เธออยากไปก็คงไปไม่ได้
จู้จินเซียวหันกลับไปมองเสิ่นซื่อที่หดตัวเป็นก้อนอยู่ด้านหลัง
“หลบให้ดี”
เธอชี้ไปยังตู้เสื้อผ้าใบนั้น
เสิ่นซื่อกอดตุ๊กตาหมีเท็ดดี้ที่บิดเบี้ยวไว้แน่น พยักหน้าอย่างลนลาน แล้วคลานกลับเข้าไปในตู้ มือไม้พันกันไปหมดขณะดึงประตูตู้ปิด เหลือไว้เพียงรอยแยกเล็กจิ๋ว
จู้จินเซียวถือเหล็กเส้นเดินไปที่ประตู ไม่ได้รีบเปิด แต่แนบหูฟังกับบานประตูอยู่สองวินาที