ตอนที่ 27 ยังไงก็ต้องมีคนรับเคราะห์

ตอนที่ 27 ยังไงก็ต้องมีคนรับเคราะห์

“หลิวหงเหว่ยจากหมู่บ้านพักอาศัยหยางกวงใช่ไหม” ชายหัวโล้นมองแบบฟอร์มในมือ แล้วถามย้ำกับหลิวหงเหว่ยอีกรอบ

“ใช่ครับใช่!” หลิวหงเหว่ยรีบพยักหน้ารัวๆ

“ไอ้หนูอย่างแกนี่ไม่เบาเลยนะ!” ชายหัวโล้นหัวเราะเยาะในลำคอ

“ไม่ขนาดนั้นหรอกครับ” หลิวหงเหว่ยฟังไม่ออกว่าอีกฝ่ายแฝงความหมายอะไรไว้ นึกว่าชายหัวโล้นชมตัวเองจากใจจริง

แถมเขายังไม่คิดว่าจะมีปัญหาตรงไหนด้วย

เพิ่งมาถึงศูนย์หลบภัยแท้ๆ คนคุมที่นี่ก็รีบแจ้นมาประจบเขาถึงที่

นั่นต้องเป็นเพราะเส้นสายของทางบ้านเขาแน่ๆ

พี่น้องผู้ชายของยายเขาเป็นผู้บริหารระดับเมือง ปกติเขาก็เอาชื่อญาติผู้ใหญ่คนนี้มาเบ่งใส่คนอื่นอยู่บ่อยๆ

นึกไม่ถึงเลยว่า ต่อให้มาถึงวันสิ้นโลกแล้ว