ตอนที่ 8 ก็แค่คนตามเอาใจอย่างไร้ศักดิ์ศรีของนาง

ตอนที่ 8 ก็แค่คนตามเอาใจอย่างไร้ศักดิ์ศรีของนาง

ฉู่หมิงเอี้ยวตัวหลบมือของป้าอู๋ไปได้ทัน

“มีธุระอะไร” ฉู่หมิงถามพลางจ้องเขม็งด้วยสายตาเย็นเยียบ

“แหม เพื่อนบ้านกันทั้งนั้น อย่าทำเป็นคนอื่นคนไกลไปหน่อยเลยน่า!” ป้าอู๋จ้องเป้ของฉู่หมิงตาเป็นมัน พอนึกไปว่าข้างในนั้นมีแต่ของกิน น้ำลายของนางก็แทบจะไหลออกมา

ตอนนั้นเอง เด็กผู้ชายวัยราวสิบขวบก็วิ่งพรวดพราดออกมาจากห้องข้างๆ แล้วคว้าแขนป้าอู๋เขย่าไปมา “ย่า ผมหิวจะตายอยู่แล้ว ผมอยากกินเนื้อ! ผมอยากกินเนื้อ!”