เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 322 ฉันก็มีคุณธรรมยุทธ์เต็มเปี่ยมเหมือนกัน
“เธอพูดเหลวไหลอะไรน่ะ? เธอเก่งจริงก็จริง แต่เธอจะทำให้สถาบันเสื่อมเสีย” นักเรียนข้าง ๆ พูดอย่างไม่พอใจ
ติงฉีซิวมองไปที่เด็กสาวชุดสีม่วงคนนั้นเช่นกัน “ยิ่งเก่งยิ่งต้องยึดหลักศรัทธาหัวใจเหล็ก! ถ้าไม่มีกฎเกณฑ์ควบคุม ผู้ที่อ่อนแอจะเหลือพื้นที่ให้มีชีวิตและเติบโตได้ที่ไหน”
นักเรียนชายคนหนึ่งข้าง ๆ พยักหน้าอย่างหนักดัง แล้วตะโกนไปทางเวทีประลองเสียงดัง “โจวสุย! เอาชนะเธอให้ได้! บดขยี้เธอ! ไม่ต้องเสียเวลากับเธอแล้ว”
“ถุย! โจวสุยจะเอาชนะเสิ่นจาวอวิ้นได้? พวกแกนี่พูดเหลวไหล” จางปิงยืนกร่างอยู่ข้างหลี่จื้อเข่า มองนักเรียนฝั่งตรงข้ามอย่างดูแคลน
จงเจิ้งหงก็หัวเราะเยาะเช่นกัน “เสิ่นจาวอวิ้นทำอะไรโจวสุยไม่ได้เลย สมรรถภาพร่างกายเธอใกล้หมดแล้ว! ไม่เห็นหรือไง ท่าทางเธอเริ่มกระตุกแล้ว”
“หึหึ......พวกแกไม่รู้จักเธอจริง ๆ!” หลี่จื้อเข่าส่ายหน้าหัวเราะเบา ๆ “ศิษย์พี่ชาย คุณล้าสมัยแล้ว สมรรถภาพร่างกายไม่ใช่ทุกอย่าง”
จางปิงเอามือข้างหนึ่งพาดไหล่หลี่จื้อเข่า ยิ้มพูดว่า “ศิษย์พี่ชาย ผมว่าต่อไปผมควรตามฝ่ายคุณธรรมยุทธ์จะดีกว่า”
“ฝ่ายคุณธรรมยุทธ์ดี ไม่ขาดทุน!” มืออีกข้างของหลี่จื้อเข่าก็โอบไหล่จางปิง