กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 317 ฉันมีคุณธรรมยุทธ์เต็มเปี่ยม
โดยเฉพาะพวกที่ยิ่งรวย ยิ่งชอบเล่นแบบนี้!
ดัดแปลงจักรกลรบจนหรูหราอลังการ แต่พอถึงเวลาสู้กลับยั้งมือกันไปหมด...
ราวกับสวมเสื้อผ้าชุดใหม่แล้วกลัวเปื้อน จึงต้องระมัดระวังไปเสียทุกอย่าง
ฝึกกันแบบนี้จะมีความหมายอะไร?
ความฮึกเหิมอยู่ไหน? ไม่มีเลยสักนิด! สู้ส่งพวกเขาไปฝึกในถ้วยชิงขนนกครามยังจะดีกว่า!
ความสามารถทั้งหมดของเสิ่นจาวอวิ้นล้วนขัดเกลามาจากการต่อสู้ท่ามกลางฝูงอสูรต่างดาว
เธอไม่ค่อยเข้าใจวิธีการแบบนี้นัก
ทรัพยากรก็ด้อยกว่าคนอื่นอยู่แล้ว แม้แต่ความฮึกเหิมและความเด็ดเดี่ยวยังทิ้งไปอีก ไม่กล้าแย่งชิง แล้วจะเอาชนะได้อย่างไร?