กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 308 ดูเหมือนจะทำเกินความจำเป็นไปหน่อย
“หึ ๆ...” ฟางเยว่กลั้นไม่ไหว กลอกตาใส่เธอ
ใบหน้าที่เขียวคล้ำอยู่แล้ว พอประกอบกับสายตาที่กลอกขึ้นมา ยิ่งดูน่ากลัวจริง ๆ
เสิ่นจาวอวิ้นรู้สึกผิดขึ้นมา จึงรีบพูดว่า “ช่างเถอะ...คุณไปพักไหม? เดี๋ยวฉันรับช่วงต่อเอง”
“ทำไมไม่ให้คนอื่นมารับช่วงต่อแทนล่ะ?” ฟางเยว่พูดอย่างไม่สบอารมณ์
เสิ่นจาวอวิ้นตอบตามตรงว่า “เรื่องนี้ฉันไม่อยากยืดเยื้อนานเกินไปน่ะ”
เมื่อได้ยินคำตอบนี้ ฟางเยว่ก็หมดแรงแม้แต่จะกลอกตาใส่เธอแล้ว
มิน่าล่ะ หานเวยถึงได้มายืนบ่นเรื่องเสิ่นจาวอวิ้นหน้าประตูห้องเขาทุกวัน เรื่องที่ควรรีบ เธอกลับไม่เคยรีบร้อนเลยสักนิด
เขาโบกมือไล่เสิ่นจาวอวิ้นราวกับกำลังไล่ไก่ “ไป ๆ ๆ อย่ามาเสียเวลาฉันเลย