เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 33 เรื่องราวเมื่อสามร้อยปีก่อน
เสิ่นจาวอวิ้นไม่เชื่อเรื่องงมงาย จึงเปิดหนังสือเล่มนี้อีกครั้ง
“หลายคนบอกว่าเสิ่นจาวอวิ้นเป็นคนไม่เห็นแก่ตัวและกล้าหาญ ที่จริงแล้วเธอกลัวตายยิ่งกว่าพวกเราทุกคนเสียอีก ตั้งแต่เด็กเธอต้องเผชิญกับความตายมามากเกินไป
ตอนห้าขวบ เธอเห็นพ่อแม่ถูกงูเกล็ดเหินกลืนจนเหลือเพียงแค่เลือดที่ไหลนอง งูเกล็ดเหินกินจนอิ่มแล้วก็จากไป ทิ้งเธอไว้
เธอเข้ากองทัพตอนอายุสิบสาม ปัญญาเฉียบแหลม ชอบศึกษาสิ่งที่พวกเรามองไม่เข้าใจ เธอสร้างเกราะโครงร่างภายนอกได้ เธอทำแขนกลโครงกระดูกภายนอกให้ผู้บังคับกองร้อยที่นำทีมเธอ หนึ่งปีต่อมา พวกเราไปทำภารกิจต่อสู้กับฝูงมดอสูรต่างดาว ด้วยแขนกลโครงกระดูกภายนอกนี้ เธอจำศพที่เหลือเพียงกระดูกขาวของผู้บังคับกองร้อยได้
เสิ่นจาวอวิ้นเป็นคนตะกละมาก ไม่เคยเห็นใครตะกละขนาดนี้ แม่ผมส่งขนมเค้กน้ำตาลแดงมาให้เยอะแยะ ถูกเธอหลอกกินไปหมด
ให้ตายสิ เล่นไพ่กับคนคนนี้ผมแพ้ตลอด สมองคนคนนี้ดีเกินไป ไพ่ในมือใครมีอะไรบ้างเธอคำนวณหมดทุกคนบนโต๊ะ ขนมอะมอนด์และเนื้ออบแห้งของหลินจินกวงก็ถูกเธอหลอกกินจนหมด! หลินจินกวงไอ้โง่นี่ ยังจะปล่อยแต้มให้เสิ่นจาวอวิ้นอีก เสิ่นจาวอวิ้นต้องให้เขาปล่อยแต้มด้วยหรือ?