เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 50 ไม่ต้องประหยัดยาสลบหรอก เดี๋ยวประเทศชาติเบิกจ่ายให้เอง! แต้มบุญแปรผันตรงกับบุญกุศลเหรอ?
เป็นไปตามคาด ทันทีที่ได้ยินคำพูดนี้ โจวจื้อจวินก็พยักหน้าตกลงทันที
อีกฝ่ายพูดไม่ผิด ชางฉยงก็เป็นถึงขนาดนี้แล้ว ต่อให้แย่ลงอีกมันจะไปแย่ได้ถึงแค่ไหนกันเชียว?
คงไม่ถึงขั้นที่อีกฝ่ายจะรักษาชางฉยงจนตายหรอกมั้ง?
ถ้านั่นเกิดขึ้นจริง เขาย่อมต้องเอาชีวิตเข้าแลกกับฉินกงอวี่ และจะต้องลากคออีกฝ่ายเข้าคุกใหญ่ให้ได้สถานเดียว
“ตกลง งั้นก็ขอฝากชางฉยงไว้กับคุณด้วยแล้วกัน”
“หวังว่าคุณจะทำได้สมกับคำพูดที่เพิ่งพูดออกมาเมื่อครู่นี้นะ”
“ไม่มีปัญหาครับ เดี๋ยวผมพาไปผ่าตัดเลย” ฉินกงอวี่พยักหน้ารับ
ด้านข้าง เจียงลั่วหลิงจู่ๆ ก็มึนงงขึ้นมาอีกครั้ง นี่มันสถานการณ์อะไรกันเนี่ย?
แค่พูดจาไม่กี่คำ ลุงโจวก็ถูกเกลี้ยกล่อมจนยอมตกลงแล้วเหรอ?