เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 48 สองร้อยล้าน? เจ้านายฉันบ้าไปแล้ว! เจ้านายครับ เขาเป็นพวกต้มตุ๋นนะ
ทว่าจ้าวเทียนเหอกลับยื่นมือออกมาขวางไว้ “กล่องใบนี้ฉันจะถือเอง ใครหน้าไหนก็ห้ามแตะต้องแม้แต่นิดเดียว”
เมื่อเห็นดังนั้น ผู้ช่วยจึงจำต้องรามือถอยออกมา
ก่อนจะหันไปมองเห็นฉินกงอวี่ คิ้วก็ขมวดมุ่นเข้าหากันเล็กน้อย ในแววตาฉายประกายความรังเกียจเดียดฉันท์ออกมาหลายสาย
ทว่าก็เพราะมีเจ้านายยืนอยู่ด้วย เขาจึงไม่ได้อ้าปากพูดอะไรออกไป
หลังจากบรรจุยาเสร็จเรียบร้อยแล้ว จ้าวเทียนเหอก็เตรียมตัวออกเดินทางทันที
เขาอยากจะรีบบินไปยังเป่ยอิงโดยเร็วที่สุด เพื่อช่วยชีวิตลูกชายที่กำลังอาการวิกฤตของตัวเอง ทว่าเพิ่งจะก้าวเท้าออกไปได้ไม่กี่ก้าว
จู่ๆ เขาก็ตบหัวโล้นลูกใหญ่ของตัวเองดังฉาด ก่อนจะหันกลับมาพูดด้วยน้ำเสียงจริงใจว่า “หมอฉินครับ หรือว่าคุณเดินทางไปกับผมด้วยเลยดีไหม?”
“พอไปถึงปุ๊บก็ให้กินยาทันที แล้วคุณก็ช่วยตรวจรักษาให้อีกหน่อย แบบนั้นไม่ดีกว่าเหรอครับ?”