เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 44 ค่าครองชีพสูงกว่าฉันอีก! ถ้าคุณไปลงแข่งประกวดขี้โม้ รับรองต้องได้ที่หนึ่งแน่นอน!
ผู้ดูแลของโรงแรมระดับดาวที่ยืนอยู่ข้างๆ พอเห็นเจ้าภาพกระเป๋าหนักลุกออกจากโต๊ะไปแล้วก็เดินเข้ามาหา
“คุณผู้ชายครับ ไม่ทราบว่าคุณยังต้องการนั่งทานต่อไหมครับ?” ฉินกงอวี่กวาดสายตามองดูอาหารบนโต๊ะ เมื่อครู่นี้จ้าวเทียนเหอเอาแต่กระดกดื่มเหล้าย้อมใจอย่างเดียว ดังนั้นอาหารจึงยังเหลืออยู่อีกตั้งค่อนโต๊ะ ด้วยหลักการที่ว่าไม่ควรกินทิ้งกินขว้างให้เสียของ เขาจึงพูดขึ้นว่า “ที่เหลืออยู่ช่วยใส่กล่องอาหารเก็บไว้ให้ผมด้วยครับ”
“ส่วนอย่างอื่นพวกคุณก็เก็บกวาดออกไปได้เลยครับ”
“ได้ครับคุณผู้ชาย” ผู้ดูแลพยักหน้ารับ จากนั้นก็สั่งการให้พนักงานเสิร์ฟ ช่วยกันเก็บกวาดโต๊ะอาหารจนเรียบร้อย หนำซ้ำยังช่วยถูพื้นให้อีกด้วย ทำเอาฉินกงอวี่รู้สึกขึ้นมาเลยว่า สมแล้วจริงๆ ที่จ่ายเงินแพงกว่า คุณภาพบริการมันช่างแตกต่างกันลิบลับ
…………