เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 42 รอให้ถึงฤดูใบไม้ร่วงวันที่แปดเดือนเก้า เหล่าวัวควายออกจากกรงให้จับตัวได้เกลื่อนกลาด! ตาเฒ่าคนนี้ใกล้จะขิตแล้ว!
พูดมาตลอดทั้งเช้าจนปากแห้งผากไปหมดแล้ว หวังว่าคงจะพอได้ผลอยู่บ้างนะ ช่วยดึงดูดลูกค้ามาให้ตัวเองสักไม่กี่คน เพื่อเติมเต็มแต้มบุญช่วงสุดท้ายให้ครบเสียที สำหรับการสุ่มรางวัลครั้งถัดไป เขายังคงตั้งตารอคอยอยู่ไม่น้อยเลยทีเดียว สุ่มครั้งแรกก็ได้เข็มเทวดารักษาชีวิตมาแล้ว
แล้วครั้งที่สองจะได้อะไรกันนะ? หลักๆ ก็ยังเป็นเพราะที่ร้านของตัวเองไม่มีคนช่วย ไม่อย่างนั้นเรื่องเฝ้าร้านตัวเองก็คงไม่ต้องมาคอยดูแลเองทั้งหมด แบบนั้นก็จะได้ออกไปเดินตระเวนดูสักสองสามรอบ เผื่อจะเจอพวกหมาแมวอะไรทำนองนั้นที่ได้รับบาดเจ็บบ้าง แบบนี้ก็ถือเป็นแต้มบุญอีกทางหนึ่งที่ไหลเข้าบัญชี น่าเสียดายที่ไม่รู้ว่าเป็นช่วงโลว์ซีซันสุดขีดของการรับสมัครคนหรือเปล่า