เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 40 หมาไม่ยอมกินข้าว อดสักสองสามมื้อเดี๋ยวก็หาย! สองวันมานี้เงียบเหงาจนไม่ชินเลยแฮะ!
จากนั้นคนทั้งสองก็เดินกลับออกมา ยังบริเวณห้องโถงของโรงพยาบาล สองแม่ลูกกำลังยืนดู สัตว์เลี้ยงที่อยู่ในกรงอื่นๆ อยู่พอดี มีเพียงเจ้าวั่งไฉที่เดินวนเวียนอยู่ข้างเท้าของสองแม่ลูก ด้วยสีหน้าท่าทางที่ยังแอบน้อยใจอยู่นิดหน่อย
“เอาล่ะ พวกเรากลับกันเถอะ” ผู้อำนวยการเจียงเอ่ยชวน เจียงลั่วหลิงขยับเข้าไปใกล้ แล้วเอ่ยถามเสียงเบา
“พ่อคะ เมื่อกี้พวกพ่อคุยเรื่องอะไรกันเหรอคะ?”
“เรื่องเล็กน้อยน่ะ พวกเรากลับไปกินข้าวที่โรงอาหารกันเถอะ” ผู้อำนวยการเจียงไม่ได้ตอบคำถาม เขาพาสองแม่ลูกหันมากล่าวลา
จากนั้นก็พาทุกคนรวมถึงเจ้าวั่งไฉเดินออกจากร้านไป พอส่งครอบครัวของผู้อำนวยการเจียงกลับไปแล้ว ฉินกงอวี่ก็สามารถเดินออกจากร้าน ไปซื้อข้าวที่ร้านข้างๆ มาเติมเต็มท้องได้เสียที
…………