เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 37 ผมก็ดูถูกคุณนั่นแหละ ด่าว่าคุณไม่มีสมอง! คุณจะมาเป็นกระบอกเสียงให้อาชญากรเหรอ?
สมแล้วจริงๆ ที่เป็นยอดคนซึ่งคิดวิธี เอาไม้ถูพื้นเปื้อนอึ มากวาดไล่พวกเน็ตไอดอลที่มายืนขวางประตูร้านออกไปได้ โคตรเจ๋งเป้งเลยจริงๆ!
…………
“คุณยังจะเอาอยู่ไหมครับ?”
“ถ้าไม่เอาผมจะได้เก็บใบแจ้งหนี้กลับเข้าไปแล้ว” ฉินกงอวี่เอ่ยถาม ยืนชูค้างไว้ตลอดมันก็เมื่อยแขนเหมือนกันนะ ‘ซี้ด~ ฟู่~’ หลิวเสี่ยวลี่โกรธจนหอบหายใจแรง ถ้าไม่ใช่เพราะกำลังถ่ายทอดสดอยู่ แถมยังต้องห่วงปากท้องหน้าที่การงานล่ะก็ เธอคงอยากจะฟาดอีกฝ่ายให้ตายคามือจริงๆ
ทว่าสุดท้ายแล้วแรงกดดันจากภาระค่าครองชีพ รวมถึงสายตาของคุณพี่ตำรวจที่จ้องมองอยู่ข้างๆ ก็ทำให้สติของเธอยังยั้งคิดได้ว่าทำได้แค่ขยับปากห้ามลงไม้ลงมือเด็ดขาด เธอจ้องมองอีกฝ่ายด้วยสายตาดุดันอาฆาต แล้วเค้นเสียงพูดออกมาทีละคำ
“หมอ~ ฉิน~”
“คุณกำลังดูถูกดิฉัน รวมถึงชาวเน็ตทั้งโซเชียลอยู่ใช่ไหมคะ?”