กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 22 ก็ได้แต่รังแกที่มันพูดไม่ได้เท่านั้นแหละ! ช่วยลูกชายฉันด้วย!
หันไปมองเขาด้วยความประหลาดใจ ให้ตายเถอะ หัวหน้าหลี่? คุณนี่ไม่มียางอายเลยสักนิดจริงๆ นะ! ก็ได้แต่รังแกที่เจ้าวั่งไฉเป็นหมาเยอรมันเชพเพิร์ดที่พูดไม่ได้เท่านั้นแหละ ถ้าคุณเปลี่ยนเป็นหมาบอร์เดอร์คอลลี่ล่ะก็ ไม่มากก็น้อยต้องคาบปากกาเขียนจดหมายทนายฟ้องคุณข้อหาปล่อยข่าวลือแน่ๆ! อาจเป็นเพราะถูกกดดันมานานเกินไป วันนี้หลี่หยางถึงได้ดูปลดปล่อยตัวตนมากเกินไปหน่อย
ดังนั้นพอเก็บของเรียบร้อย เขาก็โพล่งคำพูดชวนหัวออกมาอีกประโยค
“หมอฉิน”
“คุณรักษาเจ้าวั่งไฉให้ดีๆ ล่ะ อย่าปล่อยให้มันทั้งที่อายุยังน้อย ต้องมาได้แต่มองหมาตัวอื่นแล้วถอนหายใจเลยนะ!”