กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 6 ฉันมาแล้ว
เมื่อสัมผัสได้ถึงเงิน 1,000 หยวนที่ปรากฏขึ้นในมืออย่างกะทันหัน หลี่เย่ก็รีบหยิบออกมาดูอย่างละเอียด จากความรู้ที่มีอยู่อย่างจำกัด เขาตัดสินว่าเงินนี่เป็นของจริง
ทว่าหากไม่ได้ไปตรวจสอบที่ร้านให้แน่ใจ ในใจก็ยังรู้สึกไม่ค่อยมั่นใจนัก
เขาเดินไปที่ร้านขายของชำข้างสถานีรถไฟใต้ดิน “เถ้าแก่ ขอซื้อน้ำแร่ขวดหนึ่งครับ”
“สองหยวน!”
พูดจบเถ้าแก่ก็หยิบเครื่องสแกนบาร์โค้ดขึ้นมาเตรียมพร้อมพลางมองหลี่เย่
“ผมจ่ายเป็นเงินสดครับ”
เมื่อเห็นธนบัตร 100 หยวนที่ยื่นมา เถ้าแก่ก็คอยเหลือบมองหลี่เย่เป็นระยะ เจ้าเด็กนี่คงไม่ได้มาหลอกลวงหรอกนะ เดี๋ยวนี้คนหนุ่มสาวที่ใช้เงินสดนั้นมีน้อยยิ่งกว่างมเข็ม มีแต่พวกมิจฉาชีพเท่านั้นแหละที่ชอบทำแบบนี้
หลี่เย่มองดูเถ้าแก่ที่พลิกธนบัตรดูไปมา หัวใจก็หล่นวูบ ให้ตายสิ คงไม่ใช่ของปลอมหรอกนะ? ไม่น่าใช่ ไม่น่าใช่ ระบบที่ทรงพลังขนาดนั้นไม่น่าจะเอาของปลอมมาหลอกกันหรอก
“ทอน 98 หยวน!”