เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อเห็นตัวอักษร “ซีโซน 13” บนลูกบอลจับสลาก จางปินกับหู่จื่อต่างชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนที่รอยยิ้มดีใจสุดขีดจะผุดขึ้นบนใบหน้าพร้อมกัน!
“ซีโซน 13?!”
“ถ้าจำไม่ผิด น่าจะเป็นตรงปากระบายน้ำของอ่างเก็บน้ำนี้นี่!”
หู่จื่อรับลูกบอลจับสลากไปตรวจดูจนแน่ใจ ดีใจจนแทบจะกระโดดตัวลอย เพราะความได้เปรียบตามธรรมชาติของปากระบายน้ำคือเป็นโค้งน้ำตามธรรมชาติ และในแอ่งน้ำวนมักมีปลาซ่อนตัวอยู่มากที่สุด
“พี่หยวน! มือนายใช้ได้เลยนี่! ตรงนั้นตอนที่พวกเราดูเมื่อกี้ก็ว่าดีมากแล้ว!”
จางปินตบไหล่ฟางหยวนอย่างแรง พลางหัวเราะร่า “ฮ่า ๆ ๆ! พลิกผันจริง ๆ ว่ะน้องชาย! เมื่อกี้กังวลเสียเปล่าเลย! อ่าวน้ำวนที่เกิดจากปากระบายน้ำนี่ ถ้าข้างในมีปลาซ่อนอยู่ล่ะก็ ถือเป็นขุมทรัพย์ใหญ่ชัด ๆ! รู้งี้ว่ามือนายขึ้นขนาดนี้ ตอนแข่งสองครั้งก่อนหน้าควรให้นายออกไปจับสลากให้หมด!”
ฟางหยวนมองดูท่าทีตื่นเต้นของทั้งสอง มุมปากผุดรอยยิ้มบาง “ฮ่า ๆ โชคช่วย โชคช่วยน่ะ”
ในฐานะกัปตันทีมแข่งขัน จางปินเป็นคนแรกที่สงบสติอารมณ์ลงได้!
“พวกเรา อย่าเพิ่งดีใจเร็วเกินไป ตามทฤษฎีแล้วมันเป็นทำเลที่ดี แต่น้ำและสภาพปลากินเปลี่ยนแปลงได้ตลอดเวลา อีกทั้งการแข่งเหยื่อกลางก็มีข้อจำกัดสูง จะเป็นอย่างไรแน่ ต้องเอาคันเบ็ดลงน้ำถึงจะรู้”
จางปินเตือนอย่างมีเหตุผล ทั้งสองพยักหน้าเห็นพ้อง