เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
มื้อกลางวันง่าย ๆ จบลงอย่างรวดเร็วท่ามกลางเสียงพูดคุยและเสียงหัวเราะ ฝีมือทำอาหารของเหล่าชุยได้รับคำชมเป็นเอกฉันท์ โดยเฉพาะซุปขาวข้นหม้อนั้นที่ตุ๋นจากปลาไนทองซึ่งเพิ่งตกขึ้นมาได้กับเห็ดเฮเซลสด รสชาติสดอร่อยเสียจนแทบกลืนลิ้นลงไป
หลังอาหาร
ขณะที่ทุกคนกำลังดื่มชาป่าซึ่งชงด้วยน้ำพุจากภูเขาที่เหล่าชุยนำมา พลางดื่มด่ำกับแสงแดดยามบ่ายอันแสนเกียจคร้าน เสียงคำรามต่ำทุ้มและคุ้นหูของเครื่องยนต์ก็ดังจากไกลเข้ามาใกล้ ทำลายความสงบของคุ้งน้ำ
“หืม? เสียงนี่...”
ฟางหยวนเงยหน้ามองไป เห็นเรือยางท้องแข็งสีส้มลำนั้นปรากฏขึ้นตรงโค้งน้ำเหนือลำน้ำอีกครั้ง คนผมสีเงินทั้งศีรษะที่ยืนอยู่ตรงหัวเรือจะเป็นใครไปได้นอกจากเจเรมี
ไม่นานนัก
เจเรมีซึ่งอยู่บนเรือก็สังเกตเห็นฟางหยวนและคนอื่น ๆ
“ฮ่า ๆ! ฟาง! เพื่อนของผม! แล้วก็ชุย! เป็นพวกคุณจริง ๆ ด้วย!” เรือยางเทียบฝั่งอย่างคล่องแคล่ว เจเรมีกระโดดลงมาด้วยก้าวยาว ๆ พร้อมเอ่ยทักทายอย่างกระตือรือร้น
ฟางหยวนเองก็ลุกขึ้นเดินเข้าไปต้อนรับ