เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อได้ยินว่าถามถึงเรื่องนี้
เรือกัปตันหนวดดกกัดแซนด์วิชคำโตแล้วดื่มนมตามจนกลืนลงไป ก่อนจะตอบอย่างเนิบช้า
“เยอะไหม?”
“เยอะเสียยิ่งกว่าเยอะ! แถบตงไห่แห่งนี้ เรื่องอื่นพี่เองไม่กล้ารับรอง แต่แนวโขดหิน โขดหินใต้น้ำ และจุดเรืออับปาง ทั้งน้อยใหญ่ที่พี่เองรู้จัก ต่อให้ไม่ถึงร้อยแห่งก็มีสักแปดสิบแห่ง”
“ใกล้หน่อยก็อย่างโขดหินต้าหมาที่เราอยู่ตอนนี้ ไกลออกไปก็มีโขดหินหัวผี ศิลาขุนพล ร่องตะกร้า... แต่ละแห่งมีสภาพปลากินและอันตรายแตกต่างกันไป”
“แต่จุดตกปลาบางแห่งต้องใช้เรือประมงเดินสมุทรระดับมืออาชีพถึงจะไปถึง และระดับความอันตรายก็พุ่งสูงขึ้นเป็นเงาตามตัว!”
ขณะพูด
ชายหนวดดกเช็ดคราบนมตรงมุมปาก สายตาทอดมองเส้นขอบทะเลที่ทอประกายระยิบระยับ แฝงไว้ด้วยความกร้านโลกอันเป็นเอกลักษณ์ของหมาป่าทะเลเฒ่า