กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ภายในห้องโถง
เมื่อเห็นฟางหยวนเก็บอุปกรณ์และเดินออกจากพื้นน้ำโล่งริมฝั่งในจอภาพในที่สุด ผู้ชมในสถานที่แทบทั้งหมดก็ถอนหายใจยาวออกมาพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย
ราวกับกลั้นหายใจมานานแสนนาน และในที่สุดก็ได้สูดอากาศเสียที
ความรู้สึกนั้น
คล้ายทั้งได้ชมการแสดงเดี่ยวอันเร้าใจจนจบฉาก และยังแฝงความโล่งอกอย่างบอกไม่ถูก ราวกับในที่สุดก็ถึงคราวที่คนธรรมดาอย่างพวกเขาจะได้ออกโรงบ้าง
เสียงวิพากษ์วิจารณ์ดังขึ้นรอบด้าน
“เฮ้อ ในที่สุดก็ย้ายที่เสียที! หมายเลข 79 กวาดปลาในพื้นน้ำโล่งแถบนั้นไปเกือบยี่สิบตัวแล้วมั้ง? ไม่ต่างอะไรกับโจรบุกหมู่บ้านเลย!” เพื่อนนักตกปลาหนุ่มคนหนึ่งกล่าวด้วยน้ำเสียงตื่นตะลึง แฝงความอิจฉาริษยาที่แทบสังเกตไม่เห็น