กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ริมแอ่งน้ำลึกที่ไอหมอกยังลอยอ้อยอิ่งไม่จางหาย มีร่างหนึ่งนั่งอยู่บนกล่องตกปลา เขาจ้องผืนน้ำเบื้องหน้าอย่างตั้งอกตั้งใจและพิถีพิถัน
ร่างนั้นจะเป็นใครไปได้นอกจากเว่ยตงจื่อ
เวลานี้
บนบ่าทั้งสองข้างของเว่ยตงจื่อมีละอองน้ำเกาะอยู่บาง ๆ แม้แต่ปลายผมทรงเกรียนตรงหน้าผากก็ยังพราวไปด้วยหยาดน้ำค้างละเอียด เห็นได้ชัดว่าหมอนี่มาถึงนานแล้ว
เมื่อได้ยินเสียงเคลื่อนไหว เว่ยตงจื่อก็หันมามอง
“ข้า...ตกมาได้ชั่วโมงกว่าแล้ว!”