กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ได้เลยกังจื่อ ฉันก็นึกอยู่ว่าทำไมไม่มางานของฉัน ที่แท้ก็มาจัดกันอยู่ที่นี่เอง!”
ทันทีที่เสียงนี้ดังขึ้น ทั้งสองคนก็หันไปมอง จากนั้นฟางหยวนก็เลิกคิ้วขึ้น เพราะคนที่มานั้นก็คือฟางตงซวี่คนหมู่บ้านเดียวกันนั่นเอง
ถ้าจะให้พูดถึงฟางตงซวี่ ตอนกลางวันเขาพูดปากเปล่าว่าจะไปกินข้าวที่ในเมือง แต่ในใจเขาไม่ได้ใส่ใจเลยสักนิด
ในเมือง?
หึ!
ในเมืองจัดอยู่ในระดับไหน แล้วในหมู่บ้านนี้จัดอยู่ในระดับไหน ไม่ต้องพูดถึงอย่างอื่น แค่เดินไปที่หน้าเคาน์เตอร์แล้วเอ่ยปากว่าเอาเหล้าที่แพงที่สุดมา ในเมืองเขาอาจจะหยิบสุราชุดเมิ่งราคาเจ็ดแปดร้อยหรือถึงหนึ่งพันหยวนมาให้คุณได้ แต่ในหมู่บ้านนี้เต็มที่ก็แค่บ่อตกปลาผู้สูงวัยราคาห้าหกสิบหยวนเท่านั้น