กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เสี่ยวหยวน ให้พ่อไปส่งไหม? ของเยอะขนาดนี้!”
กินมื้อเช้าเสร็จแล้ว พ่อฟางมองไปที่รถไฟฟ้าที่บรรทุกของหนักจนจะรับไม่ไหวคันนั้นแล้วพูดด้วยความเป็นห่วง
ฟางหยวนโบกมือ
“ไม่เป็นไรครับ ห่างจากเมืองไม่ไกล!”
“จริงด้วย...”
พูดพลางฟางหยวนก็หยิบบุหรี่ออกมาจากกล่องเก็บของใต้เบาะรถไฟฟ้า มันคือ ‘จิ่วอู๋’ ที่พี่ปินมอบให้เมื่อวาน หลังจากกลับมาเมื่อวานก็รีบไปกินข้าวบ้านลุงเลยลืมเรื่องนี้ไปเสียสนิท จนกระทั่งเมื่อสักครู่ตอนใส่ชุดอุปกรณ์ตกปลาและเหยื่อล่อถึงได้นึกขึ้นได้
พอเห็นจิ่วอู๋หนึ่งคอตตอนที่ยื่นมาให้ พ่อฟางก็ชะงัก แม้เขาจะยังไม่เคยสูบจิ่วอู๋ แต่สัญลักษณ์มังกรทองอร่ามตานั้นเขารู้จักดีเลยล่ะ