กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ลูกชาย ปลาตัวใหญ่นี่แกตกมาเองหรือ”
ได้ยินเสียงอุทานของแม่ ฟางหยวนก็เชิดคางขึ้นอย่างได้ใจ “แน่นอน”
แม่ฟางเห็นท่าทางได้ใจของเขาก็หัวเราะ “พอได้แล้ว อย่าได้ใจนัก รีบไปกินข้าว” พูดจบก็หันไปมองปลาเฉาตัวเขื่องอีกครั้ง
เห็นได้ชัดว่าในฐานะแม่ การที่ลูกชายของตัวเองจับปลาตัวใหญ่ขนาดนี้กลับมาได้ ทำให้เธอดีใจไม่น้อย
ฟางหยวนขานรับ ก่อนจะวักน้ำขึ้นมาล้างมืออีกสองสามครั้ง พลางกวาดตามองไปรอบ ๆ แล้วถามว่า “พ่อฉันล่ะ”
แม่ฟางตอบอย่างไม่สบอารมณ์ “อย่าพูดถึงเลย ตอนเช้ารับโทรศัพท์แล้วก็ออกไปจนป่านนี้ยังไม่กลับมา เดาว่าคงถูกเจ้าของบ้านรั้งไว้ดื่มเหล้าแล้ว”