กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“อาเทา อดทนไว้ พวกเราเรียกรถพยาบาลให้แล้ว”
เซียวสิงอวิ๋น มองตำแหน่งบาดแผลของเขาแวบหนึ่ง เห็นว่าอยู่ห่างจากหัวใจมาก แค่บริเวณไหล่ที่มีเลือดออก น่าจะไม่มีอันตรายถึงชีวิต
เขาลังเลครู่หนึ่ง สุดท้ายก็สารภาพตามตรง “ช่วงนี้เพราะปัญหาเรื่องเวนคืนรื้อถอน ผมไปล่วงเกินเจ้าพ่อในวงการมาคนหนึ่ง เรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้อาจจะเป็นการแก้แค้นของเขา คุณแค่ถูกพลาดโดนไปด้วย”
พอความหวาดกลัวผ่านไป กัวเทาเริ่มรู้สึกเจ็บ เขาทำท่าข่มขู่หรือแสดงความเจ็บปวด “ไม่ใช่ มีคนต้องการฆ่าผมจริง ๆ ต้องตรวจสอบให้ถึงที่สุด!”
เซียวสิงอวิ๋นถึงกับชะงักไป ไม่รู้ว่าสมองตัวเองเสียหรือสมองอีกฝ่ายเสีย “หา? นี่...มันเหมาะสมแล้วหรือ”