กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่หูซ่านเหลียงรู้สึกตัวก็เป็นช่วงสายของวันถัดไปแล้ว ในห้องผู้ป่วยนอกจากลูกน้องหลายคนแล้ว หลี่ต้าจื้อก็ยังอยู่ด้วย
“พี่จื้อ นายต้องช่วยฉันล้างแค้นนะ เรื่องนี้ต้องเป็นฝีมือต้าเซียวแน่”
“มีหลักฐานไหม? ถ้านายมีหลักฐาน ฉันโทรแจ้งตำรวจจับมันได้เลยตอนนี้!”
“หา? พวกเราอยู่สายมาเฟียกัน ยังต้องมีหลักฐานอีกเหรอ? ฉันสงสัยว่ามันเป็นคนลงมือ ก็ถือว่ามันลงมือ ถีบมันจนกว่าจะยอมรับก็จบ”
“นายจะไปถีบเอง หรือจะให้ฉันไปถีบ? ขนาดอาเปียวที่เก่งที่สุดยังสู้มันไม่ได้ แล้วจะถีบยังไง? ถ้าใช้วิธีสกปรกจัดการมันได้ ฉันจะให้แกติดเครื่องติดตามตำแหน่งในรถมันทำไม?”
“หา? งั้นตอนนี้ทำยังไงดี?” หูซ่านเหลียงถึงกับอึ้ง ไม่คิดว่าแม้แต่หลี่ต้าจื้อหัวหน้าของตัวเองก็ยังทำอะไรเซียวสิงอวิ๋นไม่ได้