กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนกลางคืนใกล้จะเข้านอน เซียวสิงอวิ๋นเพิ่งรู้จากเหล่าลิ่วว่าเจ้าพ่อดาบส่งคนออกตามหาติงฮ่าวทั่วทุกที่
“เรื่องติงฮ่าวหายตัวไป นายเป็นคนทำเหรอ?” เหล่าลิ่วถามเสียงเบาผ่านโทรศัพท์
เซียวสิงอวิ๋นระวังเรื่องนี้มาก ไม่บอกใครทั้งนั้น จึงพูดจริงจังว่า “เหล่าลิ่ว ถึงเราจะสนิทกัน แต่ถ้านายพูดพล่อย ๆ ผมก็ฟ้องหมิ่นประมาทนายเหมือนกัน”
“อืม ผมก็คิดว่าไม่ใช่นาย... เอ่อ ติงฮ่าวหายตัวไปครั้งนี้คงกลับมาไม่ได้แล้วใช่ไหม? งั้นอันตรายของพวกเราเพื่อนพ้องก็หมดไปชั่วคราวแล้วสินะ?”
“บุคคลสูญหาย มีสักกี่คนที่กลับมาได้? นายเป็นตำรวจ นายน่าจะเข้าใจความน่าจะเป็น ส่วนอันตราย ผมว่ายังไม่หมดไปนะ คนอย่างเจ้าพ่อดาบเราไม่เคยติดต่อกัน ไม่รู้ว่าเขามีวิธีจัดการแบบไหน”