กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เช้าวันรุ่งขึ้น เซียวสิงอวิ๋นขึ้นเรือเซียวเหยาและได้เจออากวง
สภาพจิตใจของอากวงยังดีใช้ได้ แค่แขนได้รับบาดเจ็บเล็กน้อย สำหรับคนที่ชกต่อยบ่อยอย่างพวกเขาแล้ว ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร
เพียงแต่ที่ถูกจู่โจมเมื่อคืนนี้ ตอนนี้คิดดูแล้วยังรู้สึกหวาด ๆ อยู่บ้าง ถ้าหลบไม่เร็ว อากวงคิดว่าตัวเองตาคงถูกมีดนั้นฟันจนบอดไปแล้วแน่ ๆ
แบบที่ตาบอดทั้งสองข้างน่ะ น่าสังเวชกว่าติงฮ่าวอีก
เซียวสิงอวิ๋นถามว่า: “ยังจะไปโรงอาบน้ำอีกไหม? ยังคิดถึงช่างนวดหมายเลขแปดของนายอยู่เหรอ?”
อากวงเกาหัว ยิ้มอย่างเขิน ๆ: “พอจัดการการข่มขู่จากติงฮ่าวเสร็จ ผมก็ยังอยากไปอยู่ดี ผมทั้งชีวิตยังไม่เคยมีความรักเลย อนุญาตให้ผมคุยเล่นสักสองสามชั่วโมงไม่ได้เหรอ?”