กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เซียวสิงอวิ๋นแสดงจุดยืนชัดเจนว่า พี่น้องตระกูลไป๋มาอยู่ร่วมที่นี่ได้ แต่ถ้าอยากเอาตัวรอด ก็ต้องพึ่งตัวเอง
เครื่องมือที่นี่ให้พวกเขายืมใช้ได้ แหล่งไฟก็ให้พวกเขายืมได้ แต่ห้ามแต่อาหารกับน้ำแม้แต่นิดเดียว ไม่อย่างนั้นต้องรับผลเอง
พูดจบ เซียวสิงอวิ๋นก็พาทุกคนไปหาอาหารที่ชายทะเล ปล่อยพี่น้องตระกูลไป๋ไว้ที่ที่พักพิง
พอคณะของเซียวสิงอวิ๋นเดินห่างออกไป ไป๋รุ่ยเจ๋อก็คว้าขวดน้ำครึ่งขวดจากมือไป๋หรูอวี้ทันที แล้วดื่มจนหมดภายในไม่กี่วินาที
ดื่มเสร็จเขาถึงมีแรงปาขวดลงพื้น พลางพูดอย่างโกรธจัด “ไอ้ชาวประมงจนๆ น่าชัง มันมีอคติกับฉันหนักมาก หรือว่ามันรู้เรื่องที่เราจะฆ่ามันแล้ว?”