เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เซียวสิงอวิ๋นกลับมาถึงท่าเรือซาผู่ตอนห้าโมงเย็น เริ่มขายปลา ครั้งนี้ปลาที่จับได้ของเขาเยอะมาก ขายปลาอย่างโอ้อวด ดึงดูดพ่อค้าปลาแถวนั้นให้มาหมด
แต่เขาขายปลาดี ๆ ให้อี้ผิ่นเซียนกับล่างเถาซาทั้งหมด ขนาดฝูหม่านโหลวยังไม่ได้ส่วนแบ่ง แล้วพ่อค้าปลาธรรมดา ๆ พวกนั้นจะได้อะไรจากเขากัน?
ปลาเบ็ดเตล็ดขนาดเล็กที่เหลืออีกราวหนึ่งร้อยถึงหนึ่งร้อยห้าสิบกิโลกรัม พ่อค้าปลาก็ไม่รังเกียจ ช่วยเซียวสิงอวิ๋นเก็บปลาในห้องเรือให้สะอาดหมดจด
“ยินดีด้วยนะเจ้านายเซียว วันนี้รวยเลยสิ อย่างน้อยก็ขายได้สามถึงสี่แสนหยวนใช่ไหม?”
“เจ้านายเซียวสองสามเดือนไม่ได้ปลาดี ๆ พอออกทะเลครั้งแรกของปีก็รวยเละเลย หงอวิ้นมาเยือน”
“หนุ่มหล่อ นายตกปลาทูน่าครีบเหลืองได้เยอะขนาดนี้ที่ไหน พาผมไปด้วยสิ ผมให้ค่าโดยสารเรือสิบเท่าเลย”