กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บ่าย 5 โมง เถี่ยซิ่วซิ่วในชุดเดรสสีดำบางเบา ลากกระเป๋าเดินทางสีชมพูใบหนึ่ง ขึ้นเรือโหยวหลงมา
เพราะบนเรือมีอุปกรณ์ครบทุกอย่าง เซียวสิงอวิ๋นจึงบอกเธอไว้ล่วงหน้าว่าไม่ต้องเอาอุปกรณ์ประมงมา เอาของใช้ส่วนตัวติดมาสักหน่อยก็พอ
พอขึ้นเรือได้ เถี่ยซิ่วซิ่วก็อดชื่นชมไม่ได้ “ลุงเซียว เรือตกปลาของลุงใหญ่มากจริง ๆ!”
“ผมยังมีของที่ใหญ่กว่านี้อีกนะ” เซียวสิงอวิ๋นตอบ
เถี่ยซิ่วซิ่วลูบผมหยักศกเล็ก ๆ ที่อยู่ตรงหน้า แล้วมองเขาตาขวางอย่างมีเสน่ห์เย้ายวน “ก็ไม่ให้ฉันใช้สักหน่อย ใหญ่กว่านี้แล้วยังไงล่ะ?”
เซียวสิงอวิ๋นพูดหน้าตาเฉย “อยากใช้เหรอ ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่ได้นะ อีกประมาณปีหนึ่ง เรือตกปลาลำที่ใหญ่กว่านั้นของผมก็จะส่งมอบให้ใช้งานได้แล้ว”