เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังพูดคุยกันตามปกติเสร็จ เซียวสิงอวิ๋นก็แล่นเรือโหยวหลงออกจากท่าเรือซาผู่ พอตั้งเส้นทางนำร่องเรียบร้อยแล้ว ก็ให้จ้าวอิงอิงขับเรือ
จ้าวอิงอิงแค่มีปัญหาเรื่องทำความเข้าใจการนำร่องนิดหน่อย ส่วนการเรียนเทคนิคขับเรือไม่มีอุปสรรคอะไร
“คุณขับไปก่อน ประมาณ 3 ชั่วโมงน่าจะถึงจุดตกปลาเป้าหมาย ผมขอนอนสักหน่อย”
เซียวสิงอวิ๋นพูดพลางนอนลงบนโซฟาด้านหลังพักผ่อน
จ้าวอิงอิงทำหน้างุนงง ถามว่า “วันนี้เราจะตกปลาใกล้ชายฝั่งจริง ๆ เหรอ? เอาเถอะ ฉันยังไงก็ได้ แต่ทุกครั้งที่ออกทะเล ทำไมคุณดูเหนื่อยมากเลย? เหมือนไม่ได้นอนมาทั้งคืน?”
“ช่วงนี้ผมนอนไม่ค่อยหลับ อาจเพราะใช้ชีวิตสลับกลางวันกลางคืนมานาน ขอผมปรับเจ็ตแล็กสักหน่อยก็คงฟื้น”
“อ๋อ เจ็ตแล็กมันหมายถึงแบบนี้เหรอ?”
“เข้าใจความหมายก็พอแล้ว ไม่ต้องไปสนรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ หรอก”